Hallo!
Op maandagavond 28 januari zijn we veilig aangekomen in Targu Mures, Roemenië.
De eerste dagen maakten we kennis met de mensen die werken in deze YWAM-basis. We kregen ook heel wat info over de geschiedenis en cultuur van Roemenië en over de verschillende evangelisatiemogelijkheden in deze regio.
Het duurde eventjes voordat we ‘onze draai’ gevonden hadden. De eerste week hadden we een rustig programma, met vooral gebedswandelingen en evangelisatie.
Soms ging er iets mis in de communicatie. Zo gingen we een keer naar het Coffee House (ontmoetingsplaats die gebruikt wordt voor vriendschapsevangelisatie). We hadden er een afspraak om 16.00 uur. Om 16.30 kwam iemand de deur open maken. Eenmaal binnen in het Coffee House, bleek dat iemand diezelfde dag alles ‘spik en span’ gepoetst had. Terwijl wij ernaar toe gingen met het idee om alles netjes te poetsen tegen het openingsuur (18.00 uur)!...
Enfin, gelukkig kwam er in de tweede week wel schot in de zaak, want we stonden allemaal te popelen om erin te vliegen. De outreach is al bijna voorbij en we willen nog zoveel mogelijk betekenen voor de mensen hier, door mee te helpen bij verschillende projecten.
Enkele activiteiten:
- We gingen al 3 keer Engelse les geven in een middelbare school. We mochten gesprekken voeren met de studenten, vertellen over ons geloof en reclame maken voor het Coffee House en een christelijk muziekevenement.
Heel bijzonder hoe dit is gegaan! Tijdens een gebedswandeling gingen we het schoolgebouw in. We vroegen of we misschien een rondleiding konden krijgen. We kwamen de Engelse leerkracht tegen, die heel enthousiast was over ons bezoek en binnen de kortste keren stonden we vooraan een klas met 32 Roemeense studenten! Hilarisch :-).
- Ik (Sara) heb ook les gegeven in een andere (christelijke) school over de Belgische cultuur. Dat was best een uitdaging. Ik had nooit eerder zo intens nagedacht en opzoekingswerk gedaan over de positieve en negatieve kenmerken in de Belgische cultuur, waarden en normen, ... Er kwamen enkele spelletjes aan te pas en ik kon ook iets delen over mijn eigen middelbare schooltijd en mijn geloof. Komende week is Amy aan de beurt, dan geeft zij les over Noord-Ierland.
- Op dat moment was Esli in het TB ziekenhuis om de zieke mensen op te vrolijken met spelletjes en babbels.
-We zijn naar ‘Cold Valley’ geweest, een gypsywijk hier in de stad. Daar zagen we heel wat armoede. Het was er heel vuil en modderig, overal lag afval op de grond. We nodigden de kinderen uit naar een grasveld bovenop een heuvel. Daar deden we een kinderprogramma, om de kinderen wat aandacht en liefde te geven; door een glimlach, een knuffel, spelletjes, clown sketches, voetbal spelen, gezichtjes schminken, ... Het was een bijzondere namiddag.
- We hebben een kinderprogramma gedaan in een nabij gelegen zigeunerdorpje en ook in een weeshuis. We hebben de kinderen het verhaal 'You are special' van Max Lucado verteld. Het verhaal komt er op neer dat je je niets moet aantrekken van wat anderen van je vinden, maar het is belangrijk wat je maker van je vindt. God is onze maker en Hij houdt van ons zoals we zijn, Hij vindt ons speciaal! Het was goed om de kinderen deze boodschap mee te geven. Nadien hoorden we van iemand die regelmatig naar het weeshuis gaat, dat het de eerste keer was dat ze zo’n lange tijd rustig waren blijven zitten. De schattige kids deden ook heel goed mee met de dansjes en spelletjes. Ze genoten van alle aandacht.
- Daarnaast zijn we naar een dagopvang voor daklozen geweest, om een programma te doen met dans, drama, muziek en een verhaal. De mensen daar waren heel dankbaar en hielden vooral van het drama die we brachten. Ze vroegen onmiddellijk erna of we het nog een keer wilden doen, haha!
Net voordat wij aankwamen hadden de mensen de gelegenheid gekregen om een douche te nemen. Ze kregen er ook een broodmaaltijd. Een mooi initiatief, opgestart en verdergezet geheel op vrijwillige basis door een Nederlandse zendeling.
- Verder hebben we programma’s gedaan in verschillende kerken. Ik (Sara) gaf voor het eerst een ‘teaching’ over identiteit tijdens een jongerenbijeenkomst.
Op maandagavond 28 januari zijn we veilig aangekomen in Targu Mures, Roemenië.
De eerste dagen maakten we kennis met de mensen die werken in deze YWAM-basis. We kregen ook heel wat info over de geschiedenis en cultuur van Roemenië en over de verschillende evangelisatiemogelijkheden in deze regio.
| We verblijven in dit gebouw. |
Soms ging er iets mis in de communicatie. Zo gingen we een keer naar het Coffee House (ontmoetingsplaats die gebruikt wordt voor vriendschapsevangelisatie). We hadden er een afspraak om 16.00 uur. Om 16.30 kwam iemand de deur open maken. Eenmaal binnen in het Coffee House, bleek dat iemand diezelfde dag alles ‘spik en span’ gepoetst had. Terwijl wij ernaar toe gingen met het idee om alles netjes te poetsen tegen het openingsuur (18.00 uur)!...
| In het Coffee House. |
Enkele activiteiten:
- We gingen al 3 keer Engelse les geven in een middelbare school. We mochten gesprekken voeren met de studenten, vertellen over ons geloof en reclame maken voor het Coffee House en een christelijk muziekevenement.
Heel bijzonder hoe dit is gegaan! Tijdens een gebedswandeling gingen we het schoolgebouw in. We vroegen of we misschien een rondleiding konden krijgen. We kwamen de Engelse leerkracht tegen, die heel enthousiast was over ons bezoek en binnen de kortste keren stonden we vooraan een klas met 32 Roemeense studenten! Hilarisch :-).
| Sara met Roemeense studenten. |
| Op de foto met de leerkracht Engels. |
- Op dat moment was Esli in het TB ziekenhuis om de zieke mensen op te vrolijken met spelletjes en babbels.
-We zijn naar ‘Cold Valley’ geweest, een gypsywijk hier in de stad. Daar zagen we heel wat armoede. Het was er heel vuil en modderig, overal lag afval op de grond. We nodigden de kinderen uit naar een grasveld bovenop een heuvel. Daar deden we een kinderprogramma, om de kinderen wat aandacht en liefde te geven; door een glimlach, een knuffel, spelletjes, clown sketches, voetbal spelen, gezichtjes schminken, ... Het was een bijzondere namiddag.
- We hebben een kinderprogramma gedaan in een nabij gelegen zigeunerdorpje en ook in een weeshuis. We hebben de kinderen het verhaal 'You are special' van Max Lucado verteld. Het verhaal komt er op neer dat je je niets moet aantrekken van wat anderen van je vinden, maar het is belangrijk wat je maker van je vindt. God is onze maker en Hij houdt van ons zoals we zijn, Hij vindt ons speciaal! Het was goed om de kinderen deze boodschap mee te geven. Nadien hoorden we van iemand die regelmatig naar het weeshuis gaat, dat het de eerste keer was dat ze zo’n lange tijd rustig waren blijven zitten. De schattige kids deden ook heel goed mee met de dansjes en spelletjes. Ze genoten van alle aandacht.
- Daarnaast zijn we naar een dagopvang voor daklozen geweest, om een programma te doen met dans, drama, muziek en een verhaal. De mensen daar waren heel dankbaar en hielden vooral van het drama die we brachten. Ze vroegen onmiddellijk erna of we het nog een keer wilden doen, haha!
Net voordat wij aankwamen hadden de mensen de gelegenheid gekregen om een douche te nemen. Ze kregen er ook een broodmaaltijd. Een mooi initiatief, opgestart en verdergezet geheel op vrijwillige basis door een Nederlandse zendeling.
- Verder hebben we programma’s gedaan in verschillende kerken. Ik (Sara) gaf voor het eerst een ‘teaching’ over identiteit tijdens een jongerenbijeenkomst.
Weetjes:
- De familie Stoltzfus (Arlen, Jette en hun 2 kinderen) zijn ondertussen terug gekeerd naar Nederland, zoals op voorhand gepland was.
- Zaterdag hadden we een vrije namiddag, we zijn met z'n allen naar de dierentuin geweest.
- Het was hier afgelopen week 17 graden! Nu ligt er terug sneeuw, maar echt koud is het niet.
- Vrijdagavond zijn we naar een concert geweest van één van de bekendste Christelijke bands uit Roemenië, Decean.
Hallo schatten, schitterend te lezen dat jullie ook veilig in Roemenië zijn beland.
BeantwoordenVerwijderenWaar jullie ook komen, en met welke taal jullie ook in aanraking komen. Jullie gebruiken telkens dezelfde taal: de taal van de liefde. Zo super!
Enorm bemoedigend hoe jullie zich telkens in nieuwe situaties weten te schikken.
En weet je al wat smakelijk is in het Roemeens?... Poeft de boone haha.
We missen jullie enthousiasme.
Jullie zullen het niet graag horen, maar ik verlang jullie terug te zien.
Hartelijke groeten en zegen.
Han