Hallo!
Na een goede reis zijn we weer in Budapest aangekomen! Het voelt weer even als thuiskomen, helemaal omdat we hartelijk werden ontvangen en er een heerlijke Indische maaltijd voor ons klaarstond! We hebben de huurbus terug gebracht en ondertussen is hier voor ons een nieuw busje aangekomen vanuit Nederland. De ouders van Jette (staf) hebben het hierheen gereden en keren met het vliegtuig terug naar Nederland. Morgen reizen we weer verder naar Roemenië, nieuwe avonturen tegemoet. Jippie!
Maar eerst even een terugblik op onze tijd in Servië, waar de tijd supersnel voorbij is gevlogen...
In Servië mochten we meer leren
over wat het betekent om als pioniers te werken in het zendingsveld. Het was
niet verstandig om mensen te vertellen dat we een Bijbelschool hadden gedaan en
naar hun land waren gekomen om mensen over God te vertellen. Als we hierin te
direct zouden zijn, zouden de mensen ons super vreemd vinden en niet open staan
voor verdere gesprekken of ontmoetingen. Daarom vertelden we de mensen dat we
in het land waren om vrienden te bezoeken (de Nederlandse zendelingen Chris en
Mirjam) en dat we hen hielpen bij vrijwilligerswerk.
We brachten vele avonden door op café om zo vriendschappen op te bouwen met de lokale bevolking. Als we mensen ontmoetten die heel open stonden voor wat we te vertellen hadden, dan wisselden we telefoonnummers uit en een volgende keer spraken we weer af.
We brachten vele avonden door op café om zo vriendschappen op te bouwen met de lokale bevolking. Als we mensen ontmoetten die heel open stonden voor wat we te vertellen hadden, dan wisselden we telefoonnummers uit en een volgende keer spraken we weer af.
Twee meisjes
maakten de keuze om relatie met God aan te gaan en we hebben samen met hen
gebeden. We hadden verschillende goede contacten en deze zullen verder
opgevolgd worden door de mensen van de ywam-basis.
Eén avond mochten Alex en ik (Sara) muziek spelen in een café met een boeddhistisch tintje. We zongen een aantal popsongs, maar ook enkele christelijke liedjes. De mensen waren enthousiast en de atmosfeer veranderde. We kregen heel wat positieve feedback.
We hadden deze week een aantal bijzondere voorbedemomenten:
- We bezochten het stadje Mokra Gora (met houten huisjes), eigendom van een lokaal bekende filmregisseur. We hoorden dat er in deze regio sprake is van mensensmokkel. We hebben hiervoor gebeden en ook voor de filmregisseur.
- In de stad Uzice is er een hoge heuvel met een kruis erop (die ’s nachts verlicht wordt). We gingen er samen heen, kregen wat historische uitleg van Chris (Nederlandse zendeling), zongen enkele liedjes en baden samen voor de stad.
- We bezochten de stad Srebrenica in Bosnië Hercegovina. Daar vond in 1995 een genocide plaats, waarvan de sporen nog overduidelijk aanwezig zijn. We zagen heel wat gebombardeerde huizen en gebouwen. Vanop een heuvel hebben we voor de stad gebeden. We bezochten ook de begraafplaats en het herdenkingscentrum; waar foto’s, voorwerpen en een film te zien waren. We kregen een rondleiding van een man die zelf als kind nipt aan de dood ontsnapt was, toen meer dan 8000 mannen en jongens van 11 jaar en ouder werden gedood. Het was hartbrekend om zijn verhaal te horen.
- We bezochten ‘the old city’ uit de 14de eeuw. Daar hadden we een tijd van gebed, onder andere voor het werk dat Jeugd met een Opdracht daar doet. We hadden een mooi uitzicht!
Enkele andere activiteiten:
- Esli en enkele andere jongens staken de handen uit de mouwen, toen ze een oude man gingen helpen met het kappen van hout. Anderen gingen op bezoek bij enkele christenen, om hen te bemoedigen.
- Zondag woonden enkelen een orthodoxe kerkdienst bij. In de namiddag hadden we een eigen samenkomst met de mensen van de ywam-basis en het christengezin waarbij we op bezoek waren geweest. Ieder van ons team had een taakje: lofprijs, getuigenis, preek, gebed, Bijbellezing, powerpoint, koffie en koekjes, ...
- Zaterdagavond hadden we een ‘fun night’ met ons team. We deden enkele spelletjes onder leiding van Jody! Eerder deze week hadden we ook de tijd genomen om elkaar te bemoedigen, door complimentjes op te schrijven.
- We hebben gewerkt met lichamelijk beperkte mensen. Ik (Sara) heb kaartjes met hen gemaakt, terwijl Esli hielp bij het maken van koekjes. We hebben ook een muzikale avond met hen gehad. Er was onder andere een jongen die blind was en voor 80% doof en die toch heel mooi kon zingen en gitaar spelen. Na afloop kregen we als bedanking een tasje mee dat ook als muts gebruikt kan worden. De zendelingen die in Servië werken, gaan het contact met deze mensen verderzetten door elke week een Engelse les te gaan geven daar.
- Esli en Amy hebben op één dag 11 appeltaarten gebakken! De taarten hebben we uitgedeeld aan vrienden en buren van de basisleiders, gewoon om hen te verrassen en om de contacten te versterken.
Weetjes:
- We probeerden op een creatieve manier internetverbinding te maken! Esli hing half uit het raam, terwijl Manuel in de weer was met aluminiumfolie. Het werkte niet.
- We probeerden op een creatieve manier internetverbinding te maken! Esli hing half uit het raam, terwijl Manuel in de weer was met aluminiumfolie. Het werkte niet.
- Als je in Servië een warme chocolademelk bestelde, dan was die zo dik dat het leek alsof je chocopudding aan het eten was. Je lepel bleef er gewoon in recht staan! Maar..., lekker was het wel.
- Er waren veel straathonden in Servië, Esli was hun grote vriend, hij gaf ze brood en worst.
We hebben een super tijd gehad in Servië, een tijd waarin we God echt aan het werk hebben gezien. Van te voren hadden we nooit kunnen bedenken dat er mensen zouden zijn die hun leven aan Jezus zouden geven, vooral omdat de meeste mensen niet heel erg open staan voor het evangelie. Ook hebben we veel geleerd over de kracht van gebed en over de invloed die de geschiedenis van een land kan hebben, vooral denkend aan de oorlog tussen Bosnië en Servië.
